18 Aylık Kısa Bir Öykü

Uzun zaman yazmadıktan sonra cümleye hep şöyle başlardım: Eskisi kadar yazamıyorum artık… Orası su götürmez bir gerçek. Ne eski yeteneğim var ne de eski zamanım. Bazen giriyorum bloguma şöyle bir bakıyorum. Sonra bir arkadaşımın söyledikleri geliyor aklıma: “Blogunun olmasının en iyi yanı geçmişi daha rahat hatırlamam olmaya başladı. Ne zaman unutmaya başlasam açıp okuyorum ve yaşlandığımı daha iyi anlıyorum.” Ben de bu gece öyle yaptım. Baştan sona ne yapmışım, ne düşünmüşüm hepsini inceledim; yaşlandığımı hatırladım.

Neyse asıl konuma döneyim. Son yazımı bundan 1.5 sene kadar önce o muhteşem “Haziran” günlerinde yazmışım. O günlerde Coca-Cola İçecek AŞ’nin bir üyesi olarak Türkiye’deki profesyonel iş yaşantıma başladım. Hani yazılarımda bahsettiğim o kurumsal şirket var ya, işte o hayal gerçek oldu. Halen aynı pozisyonda terfi peşinde koşarak günleri kovalamaya devam ediyorum. Hayatımdaki asıl önemli değişiklik ise yaklaşık 8 sene süren birlikteliğin ardından Tülin ile evlenmem… Allah bozmasın mutluluğumuzu. İnşallah beraber yaşlanırız da.

 

Şimdilik benden bu kadar. Bakarsınız bir gazla yazmaya devam ederim.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir