Tarık Bal Yazıyorum

Ben Bir Rüya Gördüm

Hiç Garip hislerle uyandığınız,gerçekçi bir rüya gördünüz mü?Ben bu sabah böyle bir rüyadan uyandım:Sözleniyordum.İşin asıl ilginç tarafı bir akraba ile sözleniyor olmamdı.Biraz uzak bir akrabalıktı ama olsun.
Yıllarca akraba evliliği düşünen insanlara kızmışımdır.Ama bu sefer hoşuma gidiyordu işte,nedenini benim de bilmediğim bir şekilde.Sanırım güvenilecek insanı dışarıda bulmanın zorluğunun dayanılmaz iç sancıları benim bu rüyadan hoşlanmama neden oldu.Güvenemiyorum dostlarım.Dün yakın bir dostuma da söyledim ya:"Benim gibi bir kızla birlikte olmak istiyorum."Sadece benim gibi...

*******************

Yazmam gerekiyor sanırım.Sınavlarım başlıyor ve ben hiç hazır değilim.Derse oturuyorum.Beş dakika sonra bir bahane bulup kitabın başından kalkıyorum.Bu hiç hayra alamet değil.Hadi hayırlısı...

0

Yazamamak üzerine

-Ne yazsak Tarık bugün?
-Bilemedim ki şimdi davos krizini mi yazsak?
-Oğlum dün demedin mi bir kaç gün bekleyip ikinci yazıyı ondan sonra yayınlayacağım diye.
-Doğru söylüyorsun,dedim ama aklıma birşey de gelmiyor ki şimdi.
-Gelmez tabiki.Gecenin 02.00'ına kadar oturur poker oynarsan olacağı bu.
-Ya öyle deme ama çok zevkli,ayrıca halı sahada o kadar top koşturdum, yoruldum.Dinlenmek benim de hakkım değil mi?
-Bakıyorum da bahaneler çabuk gelmeye başladı Tarık Bey.
-Haklısın.Bunun bir bahanesinin olmaması gerekiyor.Birşeyler yazmalıyım ama ne?
-Yazmak için birşeyler arama.Onlar gelir seni bulur zaten.Sen şimdi herkese iyi geceler dile.
-Peki o zaman.İyi geceler...

0

Hep Gülümsemen Dileğiyle

Bir adam tanıyorum:Bana hep en yakın olmakla birlikte hep uzaklarda olan.Belkide hepimizin vardır böyle bir dostu.Her zaman yanınızda olmaz ama her zaman yanınızda olduğunu bilirsiniz.Öyle bir adam tanıyorum bende.

Aklınıza bir yüz gelsin,kederlendiğini nadir gördüğünüz,hayatı ti ye alan,dertlerini her daim sallayan.Ve aklınıza her geldiğinde sizi de gülümsetmeyi başaran...Herkes hayatında böyle bir insana ihtiyaç duyar.Ve bende böyle bir insanı tanıdığım için çok şanslıyım.

İyi ki doğdun kardeşim Volkan.Nice Yıllara

1

Artık Demir Alma Günü Geldiyse Volkan’dan,Blogger’a Giden Bir Link Kalkar Google’dan

Yazmaya karar verince insanın kafasında onlarca tilki dönüyormuş .Sürekli birşeyler yazma gereksinimi duyuyormuş insan.Halbuki tam olarak ne zaman yazmaya karar verdiğimi bile tam anımsamıyorum?Sanırım 1 yıl önce sürekli yazma fikrini kafama koydum.Sorunda işte burada ya,ancak bir yılın sonunda uygulamaya geçtim.Uygulamaya geçmemin tek nedeni Volkan Davulcu'nun kendi kişisel sitesinde bana yazarlık teklif etmesi.Sonuçta temel etmen yine ben değilim...

Yazarlık teklifi gelince tamam dedim yazmalıyım artık."Okudum. Az veya çok okudum.bir hayat görüşüm oluştu,artık yaz,aklında kalacağına blog'unda kalsın."İşte beni asıl yazmaya iten de son söylediğim oldu.Belki burada insanların bihaber olduğu birşeyler yazacağım ve kimse okumayacak.Ama ben buyum.Ki zaten buyum demek için yazıyorum.Ancak bir sorun vardı ki en başta belirttiğim gibi Volkan kişisel bir sistem kurmuştu kendine.Ben orada yazmaya başladıktan sonra çevresineden ve çevremden gelen tepkiler beni yeni bir kişisel sistem kurmaya itti.Kim bilir,bir bakmışsınız kendi adıma bir siteyi de yayına sokmuşum.Ancak şu anda Volkan'ı bile kıskandıracak bir sistemim var.Nice güzel yazı nasip olsun bize.

Merhabalar Blogger...

0