Gözlerine bakıyorum,gitme diyorum:Faydasız…Gitmekte kararlı.Saat akşamın 9′u.Bilmediği bir şehirde,bir yere gidemez.Ben gitmeye niyetleniyorum.Tutuyor kolumdan,gitme diye yalvarıyor.Ev tek göz:Bir tane yatak var.Beraber uyuyalım diyor,son bir gece…Gideceğim diyorum,hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlıyor.Sakin kalmaya çalışıyorum ama başaramayacağımı  biliyorum.Gidip yanına oturuyorum.Gitme diyorum,ne sorunumuz var bizim?Sana küfür etmiyorum,sana saygılı olmaya çalışıyorum.Ne bekliyorsun hala benden.Ağlaması şiddetleniyor.Daha fazla dayanamayıp ben de ağlamaya başlıyorum.Sarılıyor bana.Yatıyoruz öylece iki ayrı yabancı,iki aynı yatakta.Gitme…Hıçkırıkları şiddetleniyor:Ağlıyorum,ağlıyoruz…

Uyandığımda ağlıyordum.Böyle bir deneyim yaşamış olmak insanı üzüyor.Sanırım çok fazla kötülük yaptım geçmişte.Bunun karşılığını da görüyorum ve göreceğim.

**********

Benim hayatım boyunca özlemini çektiğim ender şeylerden birisi de sürprizlerdir.Şaka gibi ama geçmişime dönüp baktığımda bana yapılmış hiç bir sürpriz hatırlamıyorum.Ne ailemden,ne arkadaşlarımdan ne de sevgililerimden…Bildiğim birkaç sürpriz var,ancak onlar da siyasetçilerden ülkeye yapılmıştı.Hala beni şaşırtırlar.